Pierwsza porażka w III lidze stała się faktem. Ze względu na nasz dotychczasowy dorobek punktowy nie powinno to być ani jakimś powodem do wstydu ani jakąś katastrofą. Ale styl, w jakim przegraliśmy skłania raczej do zadumy i zadania pytania: czy my naprawdę mamy aż taki dobry zespół?

Tyle błędów w obronie ile wczoraj popełniliśmy, śmiem twierdzić nie było we wszystkich poprzednich spotkaniach razem wziętych. Jak tracimy jedną bramkę, to jeszcze da się przeżyć, to jest wpisane w mecz, jak tracimy dwie bramki to już zaczyna się robić źle, ale jak tracimy trzy i to na własnym boisku , to już jest wstyd. Strzał na samym początku z kilku metrów, który jeszcze zdołał obronić Machy, a później dwie bramki stracone, to były akcje jakby w lustrzanym odbiciu. Pozwolenie na dośrodkowanie prawemu pomocnikowi i zupełny brak w kryciu w polu karnym dzięki czemu napastnik stawał „oko w oko” z naszym bramkarzem. Wcześniej to my wyszliśmy na prowadzenie. Po strzale Marcina Kołodziejczyka, Sławek przytomnie zmienił lot piłki, ta zatrzepotała w siatce i właściwie to by było na tyle. Gdzieś na youtubie można zaleźć mecz z Januszem Wójcikiem w roli głównej, gdzie krzyczy: gdzie jest bramkarz, gramy k...a bez bramkarza. Pewnie gdyby wczoraj to on siedział na ławce trenerskiej to wiązanka byłaby podobna, z tym, że słowo „bramkarz” zamienić by trzeba na „atak”. Już nie chce mi się pisać, że ta formacja została najbardziej osłabiona, ale jeśli przyjmę procentowo, że straciliśmy 67% napastników, został Sławek, to zawodnicy, którzy przyszli załatali tą lukę może w 10%. Głównie tym, że wychodzą na boisko i biegają. No jeszcze Grzesiek ukłuł w Limanowej, co się chwali, ale niech to nie rozmyje obrazu sytuacji. Samym Sławkiem na dłuższą metę ligi nie zawojujemy, więc panowie nowi napastnicy, czas się obudzić i zacząć coś udowadniać. I nie chodzi tu o to, że teraz jest jakaś super wielka presja, która będzie pętać nogi przy każdym kontakcie z piłką, ale jeśli się nie strzela to może chociaż jakaś klepka, wyjście na pozycję, asysta. Można liczyć na słabszy dzień bramkarza przeciwników, na jakiś jego błąd, ale do tego jest potrzebny chociaż jakiś celny strzał. Dobra, niech Sławek będzie jedynym atakującym, niech strzeli 20 bramek w sezonie, ale niech to będzie też dzięki współpracy w ataku, a nie tylko dzięki asystom z pomocy czy też własnemu sprytowi i instynktowi strzeleckiemu. Nie ma się co obrażać, że się siedzi na ławce, bo podstawa to pierwsza jedenastka, ale zespół tworzą wszyscy. Każdy wchodzący ma coś dać zespołowi, bo wczoraj tego nie było. Zawodnik wchodzący był ewidentnie słabszy od schodzącego. W sumie Przemka to nie dotyczy, bo spróbował, kilka razy szarpnął, ale zdrowie na więcej nie pozwoliło. Pierwszy raz w podstawowym składzie wybiegł Krzysiek Rzeszowski i dopóki miał siłę to wyglądało to nawet, nawet. Inna sprawa, że sił starczyło na godzinę gry, może ciut więcej.

Dobrze, przegraliśmy, było, minęło. Nie będzie gracza meczu, no może wyróżnię Machego bo gdyby jeszcze Jego nie było to...

Może te pierwsze mecze za bardzo zaostrzyły nasze apetyty. Może jednak przypomnimy sobie, ze jesteśmy bieniaminkiem. Niefajnie spada się z wysokiego konia, także raczej ostudźmy głowy i weźmy sobie do serca, że jeszcze dużo pracy przed nami. Jest dużo do poprawienia, nawet powiedziałbym, że pewne tryby są do wymiany, chociaż to może za wcześnie. Całe szczęście to nie moja działka, od tego jest sztab szkoleniowy, ja mogę tylko oceniać końcowy rezultat. Ale takich meczy jak wczoraj nie może być. Po prostu nie wypada.

Co do kibiców, to pięciu przyjechało z Wolbromia. Nawet trochę pokrzyczeli. Czyli nawet w pięciu da się. Bo liga to nie tylko mecze z Naprzodem i Orliczem. Okazja do poprawy już w najbliższą sobotę. Ten doping naprawdę się przyda.

Liczba komentarzy (3) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu...